Uncategorized

Shoppen bij Maxim’s, de grootste plussize winkel van Nederland

Vandaag een blogje over shoppen bij Maxim’s, de grootste plussize winkel van Nederland!

Huh, maar jij bent toch Belgisch?

Klopt! Sinds een jaar werk ik ongeveer 1 dag per week als freelancer voor Maxim’s. Ik zorg daar voor content voor social media, plan alles in, maak nieuwsbrieven, zorg dat de website netjes is,… Echt een hele toffe job, niet alleen door het soort werk, maar ook omdat ik zo dus geregeld in een plussize winkel kom.

Ahhh, op die manier. Go on.

Alright. Je kent mij waarschijnlijk vooral als online shopper. Die reputatie is helemaal terecht. De Asos bezorger kent mij bij naam en zou blindelings mijn adres weten te vinden. Maar wat je misschien niet weet, is dat ik shoppen in een winkel echt superleuk vind. Het gevoel van al die materialen tussen je vingers, alles kunnen passen wat je wilt, direct met een zak met je aankopen de deur uitlopen… Heaven. Toen ik een kleinere plusmaat had ging ik vaak nog in reguliere winkels shoppen, maar nu ik een volle 52 ben pas ik kleding in mainstream winkels niet meer (en heb ik ook geen zin om mijn geld te geven aan merken die geen kleding maken voor mensen als mij).

Zijn er dan geen plussize winkels in je buurt?

Not really. In een straal van pakweg 20 kilometer heb ik een mini Paprika, een MS Mode (in het shopping centrum) en 1 of 2 damesboetiekjes. Rij ik naar de Meir, dan kan ik denk ik alleen nog terecht in de Ulla Popken. Qua aanbod is het dus niet megawow in mijn buurt, en de opties die er wel zijn, zijn doorgaans mijn stijl niet. En da’s natuurlijk een belangrijke! Want hoewel ik die winkels absoluut hun bestaansrecht gun, en er vast mensen zijn die er wél blij van worden, wil ik geen compromis hoeven te maken in mijn stijl alleen maar om blij te zijn dat ik iets kan vinden dat past. Nee, ik wil het ook oprecht leuk vinden. Hallo, ik werk toch hard genoeg voor mijn geld he?

Vandaar dat online geshop dus. Dat is een wereld aan winkels die ineens voor mij beschikbaar zijn, en waar ik wel mijn ding kan vinden. Maar online shoppen heeft ook zo zijn nadelen natuurlijk, en ik was oprecht vergeten hoe tof het is om in een stenen winkel te shoppen tot ik terecht kwam bij Maxim’s.

En mijn hernieuwde liefde deel ik ook graag eens met jullie! Full disclosure: ze hebben me niet gevraagd om dit te schrijven en ik word hier ook niet voor betaald. Mijn eigen mening is heilig voor mij en ik zou echt nooit iets schrijven over iets waar ik niet zelf 100% achter sta. Ik schrijf dit omdat ik oprecht enthousiast ben en dit graag met jullie wou delen.

Enneuh, wat maakt Maxim’s zo amazing dan?

Kort gezegd: de opties. Ze zijn de grootste winkel van Nederland, 400 m² winkeloppervlakte met meer dan 40 merken, van maat 42/44 tot maat 56/58 én een outlet. Dat getal zegt misschien niet zo veel, but trust me: ze zijn gigantisch. Letterlijk voor ieder wat wils dus, want het gaat echt over alle prijsklassen en stijlen heen. Of je nu 16 of 96 bent (en dat is ook écht de leeftijdsrange van vrouwen die daar komt). Voor iemand als mij, die graag lekker veel rondkijkt en veel wil kunnen passen en bekijken, is dat echt heel aangenaam.

Deze 4 leukerds had ik bijvoorbeeld vandaag op 2 minuten bij elkaar gegrabbeld (helaas niet alle vier naar huis genomen, sugardaddy anyone?), en dan heb ik nog geen vijfde van de winkel doorgenomen. Ze hebben een helft met de meer trendy dingen en de andere helft met wat meer tijdloze en klassiekere merken, dus elke stijl is zowat vertegenwoordigd. Elke week dat ik er kom zijn er weer twaalfduizend nieuwe dingen bijgekomen, dus het blijft echt leuk om er te komen en ik zie altijd wel weer nieuwe snoepjes.

Het zorgt er ook voor dat ik nooit met twijfels in de auto stap, want ik weet dat ik daar SOWIESO iets ga vinden. Ken je dat gevoel dat je rondloopt in een winkel en met moeite 3 stuks bij elkaar kunt schrapen waarvan je maar hoopt dat ze gaan passen? Dat gevoel van een dag te gaan shoppen en gefrustreerd met niks thuiskomt omdat niks leuk was en niks paste en je je goesting niet vond? Dat heb je hier dus nooit. Laat mij daar 10 minuten rondscharrelen en ik kom met 20 dingen aangelopen, allemaal in mijn maat, allemaal in mijn stijl. Dat maakt de drempel om te gaan ook een stuk lager. Niks zo irritant namelijk als verwachtingsvol veel tijd en energie te steken in een winkelbezoek om dan met lege handen naar buiten te komen, en dat heb je hier dus niet. MEGA voordeel wat mij betreft.

Omdat het zo groot is, moet je wel even je tijd pakken, zeker voor je eerste bezoek. Soms kan de hoeveelheid ook een beetje overweldigend zijn (en heel eerlijk? We zijn dit ook niet echt gewend, meestal zijn er voor ons nu eenmaal niet megaveel opties…). Kwestie van een paar keer diep in en uit ademen, verstand op nul en shoppen maar. Of gewoon advies vragen aan de verkoopsters natuurlijk, als je dat fijn vindt.

Oeehh, top! En waar vind ik die winkel dan?

Ze zitten op de Hoofdstraat 48 in Best. Je kan gratis parkeren voor de deur, of de trein nemen want dat is ook vlakbij. En ja, Best is omgeving Eindhoven. Ik voel alle Belgen nu naar hun hart grijpen en roepen “Wat? Zo ver? No fucking way josé“, maar het is echt goed te doen. Zoals gezegd ben ik daar zelf wekelijks, en ik spring nog steeds met plezier die dag in mijn auto. Ik woon in the middle of nowhere tussen Antwerpen en Brussel, en ik ben er op een dik uurtje. Laat je dus niet afschrikken door de afstand!

Je kan meer info ook vinden op hun website hier (die ik trouwens gemaakt heb gnagna) of hun volgen op hun facebookpagina. Go check them out!

Had jij al van deze winkel gehoord?

Bodypositivity, body neutrality, bodylove… Wat is dat eigenlijk?

Of je nu al langer bezig bent met bodypositivity of er net mee in aanraking komt: er zijn heel veel termen out there die gebruikt worden. Vaak door elkaar heen of als synoniemen van elkaar, terwijl dat vaak helaas niet helemaal correct is.

“Ja hallo, mag iedereen daar niet zijn eigen mening over hebben?”

Goh ja, in principe wel ja. Dat is je recht (zie paragraaf een stukje verder haha). Maar er is nog wel steeds een verschil tussen feiten en meningen, en net zoals heel veel termen een eigen en correcte definitie hebben, hebben deze termen dat ook. Omdat ik het hier in de toekomst meer over wil hebben (en omdat ik het gewoon mega irritant vindt als mensen deze termen verkeerd gebruiken) vond ik het wel eens tijd voor een overzichtje van de belangrijkste termen. Ready? Here we go.

Zelfbeschikkingsrecht

Okee, deze ga je waarschijnlijk nooit horen, maar de betekenis van dit woord wel. Zelfbeschikkingsrecht is het recht op het maken van eigen keuzes. Of in deze context: het recht om te beslissen wat je doet met jouw lijf en jouw leven. Waarom is dit belangrijk? Omdat dit vaak de definitie is die gegeven wordt aan bodypositivity… En dat dus niet klopt.

Een voorbeeldje! Stel dat jij op je voorhoofd “alle dikke mensen zijn lelijk en dom” wil tattoeëren. Dan is dat je goed recht. Dat is jouw lichaam en jouw keuze. Ik vind het persoonlijk nogal een domme en beledigende keuze, maar het is desalniettemin jouw keuze. Het is ook overduidelijk dat die keuze niet bepaald bodypositive is.

Zelfbeschikkingsrecht is een recht waar ik echt achtersta en erg belangrijk vind. Jij doet met jouw lijf en jouw leven wat je wilt. Maar dat betekent dus niet (noodzakelijk) dat die keuze bodypositive is.

Bodypositivity en fat activism

Nu komen we in het deel van dit stukje terecht waarin het bij veel mensen zal beginnen jeuken om weg te klikken. Blijven ademen, het komt echt wel goed.

Hoewel deze 2 termen niet hetzelfde betekenen, heb ik ze heel bewust samen gezet. Waarom? Glad you asked! In tegenstelling tot wat de meeste mainstream media je willen doen geloven, is bodypositivity helemaal geen nieuw iets. Het is geen recente trend. Bodypositivity is ontstaan vanuit een beweging die opgericht werd in de jaren ’60, die als doel had discriminatie tegen dikke mensen aan te kaarten en op te komen voor de rechten van dikke mensen. Het is meer dan 50 jaar oud. Omdat het specifiek over dikke lijven ging, wordt het fat activism en fat positivity genoemd.

Daaruit is bodypositivity gegroeid. Bodypositivity is in de kern het idee dat alle lichamen gelijke rechten zouden moeten hebben, ongeacht van hoe je er uitziet of hoe gezond je bent. Bodypositivity is er – in tegenstelling tot fat activism – dus heel specifiek ook voor slanke lichamen. Daar sta ik ook helemaal achter, want all bodies are good bodies, maar er wordt wel heel vaak vergeten dat dit OOK dikke en/of ongezonde lichamen betekent. Bodypositivity zou letterlijk niet bestaan zonder het jarenlange werk van dikke mensen die de basis voor de beweging gelegd hebben (en dit nog steeds doen).

Wat ook belangrijk is, is dat bodypositivity gaat om zoveel meer dan hoe je eruitziet. Remember, het gaat om gelijke rechten. Je kan dik zijn en van jezelf houden, maar dat lost niet automatisch de problemen op rond de systematische discriminatie waar sommige lijven tegenaan lopen.

Hoe meer mainstream bodypositivity geworden is, hoe meer dit vergeten lijkt te worden. Je ziet dat bodyposivity steeds meer gevisualiseerd wordt door blanke, jonge vrouwen met maat 42, met boobs en een kont en een platte buik die een rolletje heeft als ze vooroverbuigen, die lachend een stukje pizza eten in bed in hun bikini. En die vrouwen zijn okee, die lijven zijn okee… Maar het zorgt ervoor dat de mensen voor wie de movement oorspronkelijk bedoeld is dus alweer naar de achtergrond geduwd worden, terwijl het net de bedoeling was om ze op de voorgrond te zetten.

Daarom is dit heel erg belangrijk: als jouw definitie van bodypositivity dikke mensen en/of ongezonde mensen uitsluit (of eender welke groep mensen in general), of als jouw definitie van bodypositivity alleen maar gaat over hoe mensen er uitzien… dan is het geen bodyposivity. Gewoon echt niet. ( Psst… Als je van deze paragraaf boos en opstandig wordt, check dan eens bij jezelf waar die gevoelens vandaan komen. Wat kan je uit die gevoelens leren?)

Body neutrality

Body positivity gaat dus in de kern over gelijke rechten, maar ook over het recht om blij te zijn met je eigen lijf. Er zijn mensen die echter nooit zover geraken. Body neutrality lijkt op bodyposivity, maar gaat meer over leren waarderen wat je lijf doet en dat dingen zijn wat ze zijn, en minder over hoe je eruitziet. Met body neutrality accepteer je gewoon dat je lijf er is, zonder het af te kraken en zonder het te vieren. Je kijkt er neutraal naar, of je denkt er helemaal niet aan. Helemaal prima!

Selflove en bodylove

Okee, selflove. Je houdt van jezelf en je houdt van je body. Hoe awesome is dat. Kan ik alleen maar aanmoedigen. Zouden meer mensen mogen doen. Is toch hetzelfde als bodypositivity zou je denken? Niet dus. Zoals ik eerder aangaf (of een poging deed om aan te geven) is bodypositivity een movement. Dat houdt per definitie in dat het dus om meer dan enkel jezelf gaat, want het gaat namelijk om alle lichamen.

Als je “alleen maar” bezig bent met van jezelf houden, maar nooit stilstaat bij dingen waar andere mensen misschien mee worstelen, of nooit ruimte geeft voor representatie van lichamen die anders zijn dan jezelf, of je nooit probeert in te leven in hoe lastig het voor andere lichamen moet zijn, of niet op andere manieren bezig bent met de rechten en struggles en representatie van andere lichamen… dan doe je aan selflove en niet aan bodyposivity. Daar wil ik ook helemaal niet negatief over doen, want selflove is sowieso echt prachtig en amazing en vaak al moeilijk genoeg. Er is helemaal niks mis met selflove. Maar weet gewoon dat het niet automatisch een synoniem is voor bodypositivity.