About Marianne Nykjaer

Posts by Marianne Nykjaer:

Thin privilege, wat is dat?

Vandaag weer een stukje over een serie artikelen die ik op de blog ga plaatsen over allerlei termen en concepten binnenin bodypositivity.

Het zou heel goed kunnen dat je nog nooit van deze term gehoord hebt, en dat is ook helemaal okee. Ik was denk ik al 5 jaar bezig met bodypositivity te ontdekken toen ik het voor de eerste keer zag langskomen.

Het is ook een term die heel veel weerstand oproept, vermoedelijk omdat het woord “privilege” er in zit, en we dat associëren met “oh die mensen hebben het heel gemakkelijk”. Ik wil dus allereerst heel duidelijk zeggen wat thin privilege niet is. Thin privilege betekent niet dat je leven supereasy is als je dun(ner) bent. Het betekent ook niet dat je niet gigantisch in de knoop kan zitten met jezelf en je lijf. In de jaren dat ik dit doe heb ik echt duizenden mensen gesproken, in allerlei maten, en ook als je een slank en (in de ogen van de maatschappij) perfect lijf hebt, kan je ontzettend strugglen met je lijf. Laat dat alsjeblieft heel erg duidelijk zijn, en weet dat als je dit leest en het moeilijk hebt met jezelf, ik dit op geen enkele manier wil teniet doen.

Okee, wat is thin privilege dan wel?

Onze maatschappij is eigenlijk gemaakt voor slanke mensen. Ik kan er geen exacte maat op plakken, maar als je pakweg maat 36 tot 42 hebt, dan gaat je maat op maatschappelijk niveau niet echt problemen opleveren. Superdunne vrouwen (maat 34 en smaller) ondervinden trouwens vaak ook allerlei probemen, dat erken ik ook zeker, maar dat is voor een andere keer dus daar ga ik me voor nu even niet op focussen.

Doordat onze maatschappij gemaakt is voor slanke mensen, levert slank zijn automatisch een bepaald voordeel op. De kans dat je ooit écht hebt moeten nadenken over je maat of dat deze een probleem heeft opgeleverd, is hierdoor redelijk klein. Zo kan je bijvoorbeeld in vrijwel alle winkels terecht, heb je geen issues met passen in stoeltjes, val je overal binnen de gewichtslimiet, zie je in de media mensen wel eens die er ongeveer uitzien zoals jij en zeggen wildvreemden op straat niet dat je elk moment gaat doodvallen. Zelfs al heb je het ontzettend moeilijk met je lijf, dan nog leef je wel in een wereld die eigenlijk niet zo heel veel moeite heeft met je lijf. Dat voordeel dat jouw maat je automatisch oplevert in onze maatschappij, dat is dus thin privilege.

Dat houdt ook in dat je je waarschijnlijk niet of minder bewust bent van de problemen en issues waar dikkere mensen tegenaan lopen, omdat je dat zelf nooit ervaart. Dat gaat niet alleen over de voorbeelden hierboven, over kleding en passen in stoeltjes, maar ook over dieper liggende issues. Zo krijgen dikkere mensen vaak slechtere zorg, worden ze minder betaald en maken ze minder kans om promotie te maken. Heel wat dingen waar je nooit over hebt nagedacht, hebben ook gewichts- of maatlimieten. Wist je bijvoorbeeld dat de gewichtslimiet van een doorsnee fiets in principe ongeveer 120kg is, en dat een glijbaan van een waterpretpark ook een gewichtslimiet heeft, dat veel autogordels niet toereikend zijn vanaf een bepaalde maat en dat bepaalde medische apparatuur en medicatie niet of minder goed werkt vanaf een bepaald gewicht? Ik dus ook niet, tot ik een grotere maat kreeg en daar ineens mee geconfronteerd werd. Dingen waar ik nooit over had moeten nadenken toen ik een kleinere maat had, waren nu ineens een dingetje.

Kortom, als je dikker bent, dan is het een beetje in onze maatschappij alsof je je rechterschoen aanhebt aan je linkervoet. Het gaat wel, maar alles wringt toch een beetje.

En hoe weet je dan of je thin privilege hebt of niet?

Het antwoord is heel makkelijk: je hebt waarschijnlijk sowieso thin privilege. Dat komt omdat het geen zwart-wit concept is. Het is niet iets dat je zomaar hebt of niet hebt. Het is een spectrum, van wit tot zwart, met honderdduizend grijstinten ertussen. Zo heb ik als dikke vrouw absoluut heel wat nadelen tegenover een slankere maat, maar ik heb ook dingen die in onze maatschappij voordeel opleveren. Zo ben ik lang en is mijn gewicht relatief proportioneel verdeeld, heb ik een slanker gezicht en een taille. Dat wordt in onze maatschappij als iets positiefs gezien (het is trouwens ook niet toevallig dat dit allemaal eigenschappen zijn die we associëren met “dunner lijken”) . Als je mijn lichaam zet naast iemand die exact evenveel weegt en exact dezelfde maat heeft, maar die bijvoorbeeld een dikke buik heeft, geen zichtbare taille en een onderkin, dan wordt mijn lichaam (helaas) toch vaak nog als “beter” gezien. Ik geniet in die zin dus een stukje mee van thin privilege hierdoor, want ik lijk dunner dan ik ben. Daar kan ik zelf helemaal niet aan doen, het is ook niet mijn “schuld”, maar ik heb er wel voordeel van. Snap je?

Hoewel het dus een mix van factoren is, speelt je maat bij thin privilege dus zeker een grote rol. Ik neem terug even kleding als voorbeeld (niet omdat dat zo megabelangrijk is, maar omdat dat vaak een makkelijk uit te leggen voorbeeld is). Ik ben een volle maat 52, wat inhoudt dat ik niet zomaar een winkel kan binnenstappen. Veel merken hebben mijn maat zelfs niet (vrouwen die plussize maten dragen hebben gemiddeld 43 keer minder opties dan vrouwen die slanke maten dragen). Maar tegelijkertijd heb ik het voordeel dat ik wel in heel wat plussize merken pas. Veel plussize merken gaan tot maat 54, soms 56. Daarna houdt het voor veel merken ook op. Een plussize vrouw met maat 60 heeft daardoor bijvoorbeeld nog minder opties dan ik heb, en heel veel dingen die voor mij nog wel bestaan bestaan voor haar totaal niet. Probeer maar eens een skibroek te vinden in maat 60 bijvoorbeeld, dat is echt zoveel moeilijker (of zelfs onmogelijk) dan een skibroek vinden in maat 40.

Het is dus mogelijk om zowel de nadelen van thin privilege te ervaren als enkele voordelen, en waarschijnlijk heb jij hier dus ook een mix van. Wat exact de mix is van die twee hangt voor een groot stuk samen met je maat maar ook met andere factoren. Zo spelen je culturele achtergrond, het land waarin je woont, je geslacht, je leeftijd,… ook allemaal mee een rol.

Okee, en waarom zou mij dat iets moeten boeien?

Goh, je moet niks he. Toen ik voor het eerst las over thin privilege werd ik er zelf een beetje opstandig van, maar hoe meer ik er over las en over ging nadenken, hoe beter ik naar m’n eigen lichaam kon kijken én hoe meer begrip ik kon beginnen tonen voor andere lichamen.

Stel, je wil voorstellen om met een groep vriendinnen naar de sauna te gaan. Sta er bijvoorbeeld dan bij stil dat een badjas in een grotere maat vaak niet snel te vinden is, en dat de sauna zelf waarschijnlijk geen badjas kan aanbieden in die maat, want die hebben ze niet. Of je wil in de zomer gezellig een terrasje gaan doen met collega’s. Sta er dan ook eens bij stil dat die stoeltjes met zijarmen heel pijnlijk kunnen zijn voor dikkere mensen, of dat het heel stressy kan zijn om op zo’n flimsy plastic stoeltje te moeten zitten. En voor je kritiek uit op mensen die niet genoeg tweedehands shoppen, moet je misschien ook eens bedenken dat veel van die tweedehands opties gewoonweg niet bestaan in grotere maten. Door je bewust te zijn van je eigen thin privilege hierin, kan je heel veel van deze situaties veel beter nuanceren en een veel toffer mens zijn voor je vollere medemensen.

Zo zijn er dus echt heel veel situaties in je dagelijkse leven waarbij je eens kan nadenken “zijn er mensen voor wie dit moeilijk is, ook al is het niet moeilijk voor mij?“. Als we dat allemaal iets meer zouden doen, iets meer empathie en begrip zouden tonen voor de mensen om ons heen, dan zou de wereld voor iedereen echt een stuk prettiger worden. En da’s best een mooi doel om naar te streven, toch?

Ik denk ook dat dat het verschil duidelijker maakt tussen zelfliefde en bodypositivity (ik schreef er eerder hier ook al een stukje over). Zelfliefde is namelijk supermooi en awesome en heel belangrijk, maar mezelf supergraag zien verandert nul komma nul aan veel van de issues waar ik als dikke vrouw tegenaan loop. Dat is waarom ik niet alleen geïnteresseerd ben in zelfliefde, maar ook in bodypositivity.

Sorry hoor, maar zou het probleem ook niet opgelost zijn als al die dikkerds gewoon wat zouden afvallen?

Dikke mensen zeggen dat ze moeten afvallen? Oh wauw, wat een revolutionair concept, dat heeft nog nooit iemand gezegd. All jokes aside, blijvend afvallen is helemaal niet zo easy als de dieetmaffia je wil doen geloven (daarover een andere keer meer) en dus helemaal geen langetermijnoptie om dit probleem op te lossen. Bovendien vind ik niet dat je je zomaar altijd moet aanpassen aan iets dat in de kern onrechtvaardig is. Bedoel, als een kind gepest wordt om zijn rood haar, pak je dan de pesters aan of kleur je het haar van je kind? Dat dus. Ik droom van een maatschappij waarin we allemaal gelijke rechten en kansen hebben, ongeacht wat voor lichaam we hebben. En dat is best een artikeltje waard.

Heb jij wel eens van thin privilege gehoord?

Shoppen bij Maxim’s, de grootste plussize winkel van Nederland

Vandaag een blogje over shoppen bij Maxim’s, de grootste plussize winkel van Nederland!

Huh, maar jij bent toch Belgisch?

Klopt! Sinds een jaar werk ik ongeveer 1 dag per week als freelancer voor Maxim’s. Ik zorg daar voor content voor social media, plan alles in, maak nieuwsbrieven, zorg dat de website netjes is,… Echt een hele toffe job, niet alleen door het soort werk, maar ook omdat ik zo dus geregeld in een plussize winkel kom.

Ahhh, op die manier. Go on.

Alright. Je kent mij waarschijnlijk vooral als online shopper. Die reputatie is helemaal terecht. De Asos bezorger kent mij bij naam en zou blindelings mijn adres weten te vinden. Maar wat je misschien niet weet, is dat ik shoppen in een winkel echt superleuk vind. Het gevoel van al die materialen tussen je vingers, alles kunnen passen wat je wilt, direct met een zak met je aankopen de deur uitlopen… Heaven. Toen ik een kleinere plusmaat had ging ik vaak nog in reguliere winkels shoppen, maar nu ik een volle 52 ben pas ik kleding in mainstream winkels niet meer (en heb ik ook geen zin om mijn geld te geven aan merken die geen kleding maken voor mensen als mij).

Zijn er dan geen plussize winkels in je buurt?

Not really. In een straal van pakweg 20 kilometer heb ik een mini Paprika, een MS Mode (in het shopping centrum) en 1 of 2 damesboetiekjes. Rij ik naar de Meir, dan kan ik denk ik alleen nog terecht in de Ulla Popken. Qua aanbod is het dus niet megawow in mijn buurt, en de opties die er wel zijn, zijn doorgaans mijn stijl niet. En da’s natuurlijk een belangrijke! Want hoewel ik die winkels absoluut hun bestaansrecht gun, en er vast mensen zijn die er wél blij van worden, wil ik geen compromis hoeven te maken in mijn stijl alleen maar om blij te zijn dat ik iets kan vinden dat past. Nee, ik wil het ook oprecht leuk vinden. Hallo, ik werk toch hard genoeg voor mijn geld he?

Vandaar dat online geshop dus. Dat is een wereld aan winkels die ineens voor mij beschikbaar zijn, en waar ik wel mijn ding kan vinden. Maar online shoppen heeft ook zo zijn nadelen natuurlijk, en ik was oprecht vergeten hoe tof het is om in een stenen winkel te shoppen tot ik terecht kwam bij Maxim’s.

En mijn hernieuwde liefde deel ik ook graag eens met jullie! Full disclosure: ze hebben me niet gevraagd om dit te schrijven en ik word hier ook niet voor betaald. Mijn eigen mening is heilig voor mij en ik zou echt nooit iets schrijven over iets waar ik niet zelf 100% achter sta. Ik schrijf dit omdat ik oprecht enthousiast ben en dit graag met jullie wou delen.

Enneuh, wat maakt Maxim’s zo amazing dan?

Kort gezegd: de opties. Ze zijn de grootste winkel van Nederland, 400 m² winkeloppervlakte met meer dan 40 merken, van maat 42/44 tot maat 56/58 én een outlet. Dat getal zegt misschien niet zo veel, but trust me: ze zijn gigantisch. Letterlijk voor ieder wat wils dus, want het gaat echt over alle prijsklassen en stijlen heen. Of je nu 16 of 96 bent (en dat is ook écht de leeftijdsrange van vrouwen die daar komt). Voor iemand als mij, die graag lekker veel rondkijkt en veel wil kunnen passen en bekijken, is dat echt heel aangenaam.

Deze 4 leukerds had ik bijvoorbeeld vandaag op 2 minuten bij elkaar gegrabbeld (helaas niet alle vier naar huis genomen, sugardaddy anyone?), en dan heb ik nog geen vijfde van de winkel doorgenomen. Ze hebben een helft met de meer trendy dingen en de andere helft met wat meer tijdloze en klassiekere merken, dus elke stijl is zowat vertegenwoordigd. Elke week dat ik er kom zijn er weer twaalfduizend nieuwe dingen bijgekomen, dus het blijft echt leuk om er te komen en ik zie altijd wel weer nieuwe snoepjes.

Het zorgt er ook voor dat ik nooit met twijfels in de auto stap, want ik weet dat ik daar SOWIESO iets ga vinden. Ken je dat gevoel dat je rondloopt in een winkel en met moeite 3 stuks bij elkaar kunt schrapen waarvan je maar hoopt dat ze gaan passen? Dat gevoel van een dag te gaan shoppen en gefrustreerd met niks thuiskomt omdat niks leuk was en niks paste en je je goesting niet vond? Dat heb je hier dus nooit. Laat mij daar 10 minuten rondscharrelen en ik kom met 20 dingen aangelopen, allemaal in mijn maat, allemaal in mijn stijl. Dat maakt de drempel om te gaan ook een stuk lager. Niks zo irritant namelijk als verwachtingsvol veel tijd en energie te steken in een winkelbezoek om dan met lege handen naar buiten te komen, en dat heb je hier dus niet. MEGA voordeel wat mij betreft.

Omdat het zo groot is, moet je wel even je tijd pakken, zeker voor je eerste bezoek. Soms kan de hoeveelheid ook een beetje overweldigend zijn (en heel eerlijk? We zijn dit ook niet echt gewend, meestal zijn er voor ons nu eenmaal niet megaveel opties…). Kwestie van een paar keer diep in en uit ademen, verstand op nul en shoppen maar. Of gewoon advies vragen aan de verkoopsters natuurlijk, als je dat fijn vindt.

Oeehh, top! En waar vind ik die winkel dan?

Ze zitten op de Hoofdstraat 48 in Best. Je kan gratis parkeren voor de deur, of de trein nemen want dat is ook vlakbij. En ja, Best is omgeving Eindhoven. Ik voel alle Belgen nu naar hun hart grijpen en roepen “Wat? Zo ver? No fucking way josé“, maar het is echt goed te doen. Zoals gezegd ben ik daar zelf wekelijks, en ik spring nog steeds met plezier die dag in mijn auto. Ik woon in the middle of nowhere tussen Antwerpen en Brussel, en ik ben er op een dik uurtje. Laat je dus niet afschrikken door de afstand!

Je kan meer info ook vinden op hun website hier (die ik trouwens gemaakt heb gnagna) of hun volgen op hun facebookpagina. Go check them out!

Had jij al van deze winkel gehoord?