About Marianne Nykjaer

Posts by Marianne Nykjaer:

I said yes to the dress! Shoppen bij EMB fashion.

I said yes to the dress! Maar nee, niet heus. Je zou het niet zeggen als je m’n Pinterest zag, maar ik ga niet trouwen en een verloving zit er voorlopig ook niet aan te komen (voor zover ik weet). Omdat ik wel erg benieuwd was naar Emb-fashion, de enige curvy bruidswinkel van Nederland, ging ik gewoon jurken passen voor de blog! Ik gaf dit uiteraard wel op voorhand aan, het is niet de bedoeling om gewoon als girl’s night jurken te gaan passen (ik hoorde je het al denken, stouterd!).

Als je een grotere maat hebt, zijn heel veel mainstream dingen voor jou niet zomaar beschikbaar. Zo kan ik niet gewoon naar de stad om daar in 20 winkels te gaan shoppen, bijvoorbeeld. Met bruidsjurken is dat (helaas) niet anders. De meeste bruidszaken gaan tot pakweg maat 44. Ze kunnen wel een grotere maat bestellen, maar dan kan je die jurk dus niet eerst even passen. Je moet dan maar “raden” hoe het er uit zal zien bij jou. Als je heel lief bent, proberen ze je misschien nog in een te kleine jurk te proppen zodat je toch een vaag idee hebt hoe het er uit zou zien in je eigen maat, maar in sommige zaken mag je zelfs niet passen.

Werkt misschien prima voor een heleboel mensen, maar als ik zoveel geld ga uitgeven dan wil ik toch écht wel eerst kunnen passen. Bovendien wil ik gewoon die hele ervaring kunnen meemaken, net zoals eender welke andere bruid.

Daar komt Emb fashion dus aan te pas. Zodra ik binnenkwam zag ik rijen en rijen aan curvy bruidsjurken, van maat 38 tot maat 70, in allerlei verschillende stijlen. Hello bridal heaven! Het is natuurlijk fucked up dat de meeste bruidswinkels er maar van uitgaan dat volle vrouwen geen mooie jurk willen hebben, dus ik vind het echt awesome dat er een zaak bestaat zoals EMB die begrijpt dat ook volle bruiden liever niet in een aardappelzak trouwen (I know, zo shocking). Je merkt dat ze ook gewoon écht curvy expertise in huis hebben, want naast sluiers en accessoires hebben ze er ook producten tegen schurende dijen (onder zo’n jurk ga je natuurlijk geen legging aandoen) en ondergoed voor grote maten en cupmaten. The full package.

Na een gezellige kennismaking was het tijd om te passen. Persoonlijk heb ik dus helemaal niks met van die poofy prinsessenjurken. Ik hou meer van kant en een wat strakker silhouet. Maar hey, hoe vaak kom je nu in zo’n winkel, dus ik besloot lekker toch wat verschillende stijlen te passen. Get ready for a princess party!

 

 

Hoewel ik alle jurken echt prachtig vond, merkte ik toch bij mezelf dat die poofy dresses toch écht niks voor mij zijn. Superleuk om te passen, maar minder mijn stijl. Dat was gelukkig helemaal niet erg, want jurken genoeg! Ik heb uiteindelijk een 5tal jurken gepast (een mens moet ook niet overdrijven), maar ik kon in mijn maat wel zeker 20 jurken passen als ik dat had gewild. Ze hebben allerlei exclusieve buitenlandse merken, zoals Maggie Sotero, Essense of Australia en Studio Levana. De meeste jurken kosten tussen de 1000 en 3000 euro, al is er ook een outlet hoek waar je een prachtige jurk kan vinden voor een paar 100 euro.

En daar was ie dan. De jurk. Crèmekleurig, met kraaltjes die een soort kant patroon vormden, een flowy onderkant en offshoulder bandjes. De tranen schoten me in de ogen. Ik, die altijd vol sarcasme en spot naar die jankende bruidjes van Say Yes to The Dress kijkt stond net-niet-jankend  naar mezelf te kijken in de spiegel. Helaas was hij net een maatje te klein en heb ik geen foto in volle glorie, maar hier is een preview. Ik krijg serieus weer tranen in m’n ogen als ik er aan denk, echt the perfect dress dus.

Ik ging met een grote glimlach weer naar huis, en dat is een ervaring die ik natuurlijk elke vrouw gun. Dit artikel werd niet gesponsord en ik ging niet haar huis met een dikke cheque. Ik vind gewoon oprecht dat dit een winkel is die de moeite van het delen waard is. Neem dus zeker eens een kijkje op hun facebookpage, die vind je hier.

 

Waarom een break nemen als blogger best wel moeilijk is

De voorbije maanden was ik op social media break. Nu was ik nooit iemand die 3 keer per dag postte, maar de afgelopen periode besloot ik heel bewust zo goed als niks te plaatsen, op een paar zeldzame updates na. Ook probeerde ik zoveel mogelijk weg te blijven van Instagram en Facebook.

De reden hiervoor was dat het gewoon even echt niet zo goed met me ging. De constante stroom van negativiteit en haat die ik kreeg als plussize bodypositive blogger werd me, samen met andere privé omstandigheden, gewoon echt te veel. Ik ben niet eens zo heel groot als blogger, maar m’n inbox werd wekelijks overspoeld met mensen die me dood wensten en zeiden dat ik een slecht voorbeeld was, of mensen die zich op allerlei manieren aan me opdrongen met dickpics en stalkerige berichten. Ik was doodop. Dat voelde ik al een tijdje, maar omdat ik ook echt ZO VEEL heb aan de mensen die me volgen, vond ik het moeilijk om er afstand van te doen, en probeerde ik toch door te doen.

Haha, strak plan Marianne, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Uiteindelijk moest ik dus toch de knoop doorhakken: bye bye social media.

Voor m’n mentale gezondheid heeft het wonderen gedaan. Na enkele maanden rust is m’n fighting spirit verdubbeld, heb ik nog nooit zoveel inspiratie gehad en kan ik niet wachten om er weer vol in te vliegen. Ik heb de interactie met m’n volgers ook echt gemist, en kijk er zo hard naar uit weer alles te horen over jullie inzichten, problemen en successen.

Langs de andere kant, is het ook best wel sucky. Je kan het draaien of keren zoals je wilt, maar online aanwezig zijn is gewoon echt belangrijk als je wil groeien als blogger. En hoewel die groei op zich me niet echt bezighoudt, wil ik uiteraard wel graag mijn platform met zoveel mogelijk mensen kunnen delen en zoveel mogelijk mensen bereiken. Dus onrechtstreeks is groei ook voor mij dus gewoon wel echt belangrijk. Een paar maanden verdwijnen op social media is misschien supergoed voor je state of mind, maar het is killing voor je bereik. Ik weet gewoon nu al dat minder mensen m’n post gaan zien, dat ik heel wat actieve volgers verloren ben en dat merken waarschijnlijk vergeten zijn wie ik ben. Ik wist op voorhand dat dat de gevolgen zouden zijn en heb besloten dat niks belangrijker is dan m’n mental health, maar leuk is het natuurlijk niet.

Dus, wat mogen jullie de komende tijd verwachten? Ik ga terug meer posten, zowel op m’n blog als gewoon losse posts op instagram en Facebook. Waarschijnlijk krijgt de blog een makeover dit jaar, en sowieso ga ik een deel oude posts verwijderen. Misschien komt er zelfs nog een tweede platform bij. Ik ga posten waar ik zin in heb, en dus niet enkel mode-dingetjes. En deze blog wordt in de eerste plaats nederlandstalig (ieeee, spannend!).

Last but not least: ik ga regelmatig zeuren om eens iets te commenten of te liken. Niet omdat ik daar zo’n kick van krijg, maar omdat zo’n dingen écht helpen om die social media put van de laatste maanden weer een beetje te dichten, en dat helpt mij om weer back on track te raken. Schatjes als jullie zijn, verwacht ik dat jullie dat wel zullen begrijpen. We shall see. Zeg het me vooral als ik te annoying begin te worden, okee?