About Marianne Nykjaer

Posts by Marianne Nykjaer:

M’n faalangst en ik

Bonjour, ik ben Marianne, en ik heb faalangst.

Hou je niet van persoonlijke blogs? Then back away slowly, ga een van m’n andere leuke blogs lezen ofzo, want deze blog wordt lekker upclose and personal. Ik wil namelijk eens iets delen over iets waar ik al half m’n leven mee worstel: faalangst.

Huh, heb jij faalangst? Hoezo dan?

Jawohl! Ik heb er al zo’n 15 jaar last van. Toen ik midden 20 was, heb ik er een tijdje megaveel moeite mee gehad en saboteerde het echt m’n leven. Sinds ik er hulp voor gezocht heb, is het een stuk beter, maar nog steeds overvalt het me soms. Meestal steekt het de kop op als ik iets nieuw moet doen dat ik nog nooit eerder gedaan heb, hoe klein of stom het ook is. Dan word ik overvallen door een gevoel dat het perfect moet zijn, dat ik het niet goed genoeg doe en niet goed genoeg ben, dat ik waardeloos ben en niks kan… Dat wordt in m’n hoofd alsmaar erger en erger, tot ik compleet in paniek ben. Dan moet ik wenen, begin ik te trillen en te zweten, heb ik het gevoel dat ik niet meer kan ademen, moet ik soms overgeven en wil ik het liefst gewoon ergens onder een tafel kruipen met een deken over m’n hoofd, alsof ik niet besta. Achteraf heb ik barstende hoofdpijn, spierpijn in heel m’n lichaam, heb ik het ijskoud en ben ik erg moe. Naast een emotionele respons, is het dus ook echt een sterke fysieke reactie.

Ik WEET rationeel dat het onzin is en dat die angst niet de waarheid spreekt, maar m’n gevoel zegt op dat moment iets anders. Het resultaat is dat ik meestal opgeef, gewoon echt uit pure paniek en angst, waarna dat faalangststemmetje zegt “Zie je wel dat je het niet kan?“, en zo begint het hele spelletje de volgende keer weer opnieuw.

Waar heb je dat opgelopen dan?

Een combinatie van hoe ik ben opgegroeid en m’n eigen persoonlijkheid zeker, zoals zoveel dingen? Ik ben best streng opgevoed, bij ons thuis werd er veel van ons verwacht. Op school waren de hoogste punten niet goed genoeg en was het belangrijk “hoeveelste van de klas” ik was. Ik had wel 10 hobbies, speelde 3 instrumenten, deed allerlei competitieve sporten, maar ik kan me al van jongs af aan een gevoel herinneren dat wat ik ook deed, het nooit goed genoeg was. Hoewel dat denk ik wel een rol gespeeld heeft, zijn mijn broer en zussen gelijkaardig opgegroeid en die worstelen hier niet zo mee zoals ik dat doe, dus ik kan het echt niet alleen daar op steken. Ik ben van nature ook wel streng voor mezelf, leg de lat altijd hoog, ben veeleisend en zit vaak te overthinken, dus dat vormt samen gewoon een lekkere faalangst-cocktail denk ik.

Heb je daar dan veel last van in het dagelijkse leven?

Goh, ja en nee. Ik heb geen fake persona ofzo. Het merendeel van de tijd voel ik me gewoon goed en vind ik mezelf awesome. Die momenten dat je me ziet en dat ik happy en confident ben, dat is niet gelogen. Maar soms spoelt er dus zo’n golf faalangst over me heen. Zeker met nieuwe dingen die ik nog niet kan, gaat het wel eens mis.

Faalangst is bijvoorbeeld de reden waarom ik pas op m’n 28ste m’n rijbewijs heb gehaald en waarom ik al 2,5 jaar aan mijn boek aan het schrijven ben. Ook met dingen als solliciteren of als ik nieuwe mensen leer kennen, heb ik er last van. Het doen van nieuwe dingen hoort wel bij volwassen zijn en is ook nodig als je wil groeien als mens, dus op die momenten loop ik er dan wel tegenaan. Het heeft voor mij ook niks met onzekerheid ofzo te maken, ik kan het ook ineens hebben met dingen waarvan ik weet dat ik er goed in ben en die ik graag doe. Zo vind ik het heerlijk om voor groepen te spreken, maar ben ik op dat moment vaak extreem angstig, terwijl ik daar dus eigenlijk geen enkele reden toe heb.

Het goede nieuws is wel dat ik me er van bewust ben, en er ook al een tijdje mee bezig ben om hier mee te leren omgaan.

Wat doe je daar dan aan?

Om te beginnen heb ik destijds professionele hulp gezocht. Er is echt nog zoveel taboe op mentale gezondheid, en vooral op hulp zoeken als het even allemaal niet lukt, en ik merk ook dat ik een seconde schaamte voelde toen ik dit typte. Stom he? Gelukkig weet ik intussen dat er niks mis is met toegeven “hey, dit lukt me even niet op alleen op te lossen” en extra hulp in te schakelen.

Inmiddels gaat het een stuk beter en ga ik vooral zelf aan de slag met alles dat ik geleerd heb toe te passen in de praktijk. Als ik het gevoel heb dat het terug wat teveel gaat rommelen in m’n hoofd, dan spring ik nog wel eens binnen bij de psych. No shame in that.

Wat voor mij heel erg belangrijk was om te leren, is hoe ik die cirkel moest doorbreken. Doordat ik elke keer zo bang werd dat ik opgaf, kreeg de faalangst basically elke keer gelijk. Daardoor werd die alleen maar sterker. Faalangst is zelf eigenlijk heel erg bang voor succes. De remedie tegen “zie je wel, ik kan het niet” is dus van toch te proberen om het gewoon te doen, zodat ik achteraf kan zeggen “hey, ik kan het wel”. Daardoor verliest de angst zijn kracht.

De tweede belangrijke les is dat falen okee is. So what als iets niet lukt, dan vergaat de wereld toch niet? Natuurlijk kan ik niet alles direct van de eerste keer perfect doen, dat kan toch niemand? Waarom verwacht ik dat dan van mezelf? Wat is het ergste dat er kan gebeuren als iets niet lukt? Dat ik het opnieuw moet proberen? Da’s toch okee? Ik heb net zoveel het recht om te falen als eender welk ander mens.

Ah zo. En, lukt dat?

Met vallen en opstaan. Heel veel dingen die ik niet kon doen door de faalangst zijn intussen gelukt. Het neemt niet meer heel m’n leven over, ik ben er niet meer constant mee bezig, en ik heb veel leren loslaten. Maar soms heb ik dus nog van die paniekmomenten. Daar kan ik me dan achteraf wel eens voor schamen, want achteraf voelt het vaak echt heel stom om zo te stressen over iets dat waarschijnlijk voor heel veel mensen heel klein en eenvoudig is, maar voor mij dus niet.

Maar weet je wat, dat is okee. Ik ben nu eenmaal geen perfect mens, en ook mijn faalangst recovery journey of hoe je het ook wil noemen, hoeft niet perfect te zijn. Het is okee om eens een terugval te hebben of als het eens niet lukt om er goed mee om te gaan. Ik weet niet of ik er ooit helemaal van af geraak, maar hoe dan ik zal ik wel zorgen dat ik eindig waar ik moet zijn. One imperfect step at a time.

Bespaar geld met deze Asos hack!

Jullie weten dat ik een lichte Asosverslaving heb. Shop jij net als ik wel eens bij Asos? Dan kan je behoorlijk wat geld besparen met deze awesome asos hack!

Huh? Geld besparen? Hoe dan?

Jaja. Het is echt supersimpel. Het enige dat je hoeft te doen, is je currency wijzigen naar Britse pond in plaats van Euro. Asos is beschikbaar in verschillende currencies voor verschillende landen. De prijzen van kleding wordt op voorhand in al die currencies bepaald. Maar de wisselkoers is vaak veel voordeliger dan de prijs die Asos heeft ingesteld.

Ik snap het niet. Hoe werkt dit dan?

Okee, een voorbeeldje. Als de site ingesteld is in Euro, kosten deze 3 items in mijn winkelmandje €111,97. Als ik de currency wijzig naar Britse Pond, dan kosten ze 83 pond.

Als ik mijn winkelmandje in Britse Pond zet en zo verder ga naar betalen, dan gaat mijn betaalmethode op dat moment gebruik maken van de wisselkoers om te bepalen wat het bedrag is dat ik in Euro moet betalen. En die wisselkoers is dus gunstiger dan de prijzen die Asos geeft.

Zoals je kan zien, komt die berekening bij Paypal dus uit op €96,03. Dat is €15,94 verschil met mijn winkelmandje in Euro! Het scheelt dus meer dan 10% extra korting, en dat op elke bestelling, ook in de sale. En het enige dat ik hiervoor gedaan heb, is de currency veranderd. I know, amazing he?

OMFG, hoe kan ik deze lifesaving hack toepassen?

Het werkt zowel op de site als in de app. In de app kan je de currency veranderen bij app settings, op de site doe je dat via het vlaggetje rechtsboven (waar je ook het land en de taal kan instellen). Je kan shoppen in Euro en pas overschakelen als alles in je winkelmandje zit, of gewoon direct in Britse Pond shoppen. Thank me later.

Zin gekregen om te shoppen? Klik hier ineens door naar Asos!