Corona update! Hoe gaat het met mij?

Voor je denkt “jow, wat een selfabsorbed bitch met een blog over zichzelf”, ik krijg deze vraag de afgelopen vaak op m’n blog (jullie zijn de LIEFSTE, echt waar) dus ik dacht van toch maar een update te schrijven.

Alrighty. En, hoe gaat het dan?

Ik vind dit dus echt zo’n rare vraag om te stellen de laatste tijd. Want wat zeg je daar op he? Laat ik beginnen met: het gaat. Ik ben voorlopig gezond, de mensen in m’n omgeving doen het goed. Daar staat natuurlijk tegenover dat dit echt surrealistische tijden zijn. Ik zit als diabeet in de risicogroep en kom dus zo goed als niet buiten. Ik ben van nature een overthinker en dat is in tijden van een pandemie geen megahandige eigenschap. Ik zit veel wetenschappelijke artikelen te lezen over het virus, en maak me constant zorgen over m’n familie en vrienden. Dan kan je wel zeggen “dat moet je niet doen”, maar dat gaat me niet helpen lol. Ik vind het ook oprecht belangrijk om correct geïnformeerd te blijven over de situatie.

Ook financieel heb ik stress. De helft van m’n inkomen verdien ik als zelfstandige (voor de dutchies: een zzp’er) en aangezien vrijwel al m’n klanten in de mode-industrie zitten liggen m’n werkzaamheden zo goed als volledig stil. Ik heb daar natuurlijk begrip voor, zij zijn ook allemaal in survivalmodus, en ik weet zeker dat ik het terug kan oppakken als dit alles achter de rug is en dat ik dan keihard mee ga bouwen om hen er mee bovenop te helpen. Maar voor nu is het wel een bron van onzekerheid voor mij, en het is een grote brok van m’n inkomsten die dus weg komt te vallen. De andere helft werk ik in loondienst, en daar ben ik momenteel nog “gewoon” aan het werk (van thuis uit uiteraard), maar het is ook nog maar de vraag of dat blijft duren. Ook zij zitten in de retail, dus ook daar vallen zware klappen. Ik ben bang dat er ontslagen gaan moeten vallen. Ik denk ook veel na over onze economie en hoe dat straks verder moet (told ya I was an overthinker).

Door al deze dingen was ik de afgelopen week een beetje verlamd merkte ik. Ik kon niks doen, had nergens zin in of energie voor. Ik zat vooral op de zetel, stuff te lezen over het coronavirus, ruzie te maken met mensen die nog steeds zeggen “dat het maar een griepje is“, te slapen, te werken, of mijn stress af te reageren op mensen die dat niet verdienen. I know, supercharming.

Euh… Is er ook nog goed nieuws?

Jawohl! Sinds eergisteren heb ik het gevoel dat ik terug een beetje wakker geschoten ben. Ik ben wat kleine klusjes in huis aan het doen, zoals eindelijk die rommelschuif organiseren in de keuken waar ik me al anderhalf jaar aan erger, ik ben wat uitgebreider aan het koken en vandaag heb ik voor het eerst geen sweatpants aan. Door wat meer bezig te zijn, krijgt m’n hoofd ook wat meer rust, want dan zit ik dus niet na te denken over wat er gaande is.

Ik merk ook dat de optimist in me terug wakker aan het worden is. Don’t get me wrong, ik neem de situatie echt bloedserieus. Ik zit met een kop vol zorgen. Maar ik heb ook echt de hoop dat we dit over een paar weken onder controle kunnen krijgen als we ons keihard inspannen. Dat de economie zich herstelt, dat mensen na een paar weken van deze blergh-situatie keiveel zin hebben om gezellig een terrasje te doen of uiteten te gaan of te gaan shoppen. Zelf heb ik me voorgenomen om dit jaar niet naar het buitenland op vakantie te gaan, maar lekker hier te blijven en dat geld te besteden aan leuke dingen doen hier, eens wat vaker hier uiteten gaan, wat meer de winkels hier te steunen,… Ik hoop dat er een samenhorigheidsgevoel ontstaat waarin we elkaar helpen en steunen en er bovenop helpen.

Stiekem zit ik ook te denken of ik toch ook niet wat zou gaan bloggen nu. Langs de ene kant denk ik “ja, leuk! Mensen kunnen nu wel wat afleiding gebruiken!“. Langs de andere kant denk ik “hallo, people are dying, is dit nu echt het moment om te praten over swimwear en kleding en artikelen te schrijven?”. Ik wil uiteraard niet ongevoelig zijn of een verkeerd signaal geven. Ik weet het dus niet zo goed. Dusss… Laat het me gerust weten ;).

Anyway, zo gaat het met mij dus. En met jou? En je omgeving? Als je wil praten of je hart even wil luchten, stuur dan gerust een berichtje. Zorg goed voor elkaar en stay safe ❤️.