Bodypositivity, body neutrality, bodylove… Wat is dat eigenlijk?

Of je nu al langer bezig bent met bodypositivity of er net mee in aanraking komt: er zijn heel veel termen out there die gebruikt worden. Vaak door elkaar heen of als synoniemen van elkaar, terwijl dat vaak helaas niet helemaal correct is.

“Ja hallo, mag iedereen daar niet zijn eigen mening over hebben?”

Goh ja, in principe wel ja. Dat is je recht (zie paragraaf een stukje verder haha). Maar er is nog wel steeds een verschil tussen feiten en meningen, en net zoals heel veel termen een eigen en correcte definitie hebben, hebben deze termen dat ook. Omdat ik het hier in de toekomst meer over wil hebben (en omdat ik het gewoon mega irritant vindt als mensen deze termen verkeerd gebruiken) vond ik het wel eens tijd voor een overzichtje van de belangrijkste termen. Ready? Here we go.

Zelfbeschikkingsrecht

Okee, deze ga je waarschijnlijk nooit horen, maar de betekenis van dit woord wel. Zelfbeschikkingsrecht is het recht op het maken van eigen keuzes. Of in deze context: het recht om te beslissen wat je doet met jouw lijf en jouw leven. Waarom is dit belangrijk? Omdat dit vaak de definitie is die gegeven wordt aan bodypositivity… En dat dus niet klopt.

Een voorbeeldje! Stel dat jij op je voorhoofd “alle dikke mensen zijn lelijk en dom” wil tattoeëren. Dan is dat je goed recht. Dat is jouw lichaam en jouw keuze. Ik vind het persoonlijk nogal een domme en beledigende keuze, maar het is desalniettemin jouw keuze. Het is ook overduidelijk dat die keuze niet bepaald bodypositive is.

Zelfbeschikkingsrecht is een recht waar ik echt achtersta en erg belangrijk vind. Jij doet met jouw lijf en jouw leven wat je wilt. Maar dat betekent dus niet (noodzakelijk) dat die keuze bodypositive is.

Bodypositivity en fat activism

Nu komen we in het deel van dit stukje terecht waarin het bij veel mensen zal beginnen jeuken om weg te klikken. Blijven ademen, het komt echt wel goed.

Hoewel deze 2 termen niet hetzelfde betekenen, heb ik ze heel bewust samen gezet. Waarom? Glad you asked! In tegenstelling tot wat de meeste mainstream media je willen doen geloven, is bodypositivity helemaal geen nieuw iets. Het is geen recente trend. Bodypositivity is ontstaan vanuit een beweging die opgericht werd in de jaren ’60, die als doel had discriminatie tegen dikke mensen aan te kaarten en op te komen voor de rechten van dikke mensen. Het is meer dan 50 jaar oud. Omdat het specifiek over dikke lijven ging, wordt het fat activism en fat positivity genoemd.

Daaruit is bodypositivity gegroeid. Bodypositivity is in de kern het idee dat alle lichamen gelijke rechten zouden moeten hebben, ongeacht van hoe je er uitziet of hoe gezond je bent. Bodypositivity is er – in tegenstelling tot fat activism – dus heel specifiek ook voor slanke lichamen. Daar sta ik ook helemaal achter, want all bodies are good bodies, maar er wordt wel heel vaak vergeten dat dit OOK dikke en/of ongezonde lichamen betekent. Bodypositivity zou letterlijk niet bestaan zonder het jarenlange werk van dikke mensen die de basis voor de beweging gelegd hebben (en dit nog steeds doen).

Wat ook belangrijk is, is dat bodypositivity gaat om zoveel meer dan hoe je eruitziet. Remember, het gaat om gelijke rechten. Je kan dik zijn en van jezelf houden, maar dat lost niet automatisch de problemen op rond de systematische discriminatie waar sommige lijven tegenaan lopen.

Hoe meer mainstream bodypositivity geworden is, hoe meer dit vergeten lijkt te worden. Je ziet dat bodyposivity steeds meer gevisualiseerd wordt door blanke, jonge vrouwen met maat 42, met boobs en een kont en een platte buik die een rolletje heeft als ze vooroverbuigen, die lachend een stukje pizza eten in bed in hun bikini. En die vrouwen zijn okee, die lijven zijn okee… Maar het zorgt ervoor dat de mensen voor wie de movement oorspronkelijk bedoeld is dus alweer naar de achtergrond geduwd worden, terwijl het net de bedoeling was om ze op de voorgrond te zetten.

Daarom is dit heel erg belangrijk: als jouw definitie van bodypositivity dikke mensen en/of ongezonde mensen uitsluit (of eender welke groep mensen in general), of als jouw definitie van bodypositivity alleen maar gaat over hoe mensen er uitzien… dan is het geen bodyposivity. Gewoon echt niet. ( Psst… Als je van deze paragraaf boos en opstandig wordt, check dan eens bij jezelf waar die gevoelens vandaan komen. Wat kan je uit die gevoelens leren?)

Body neutrality

Body positivity gaat dus in de kern over gelijke rechten, maar ook over het recht om blij te zijn met je eigen lijf. Er zijn mensen die echter nooit zover geraken. Body neutrality lijkt op bodyposivity, maar gaat meer over leren waarderen wat je lijf doet en dat dingen zijn wat ze zijn, en minder over hoe je eruitziet. Met body neutrality accepteer je gewoon dat je lijf er is, zonder het af te kraken en zonder het te vieren. Je kijkt er neutraal naar, of je denkt er helemaal niet aan. Helemaal prima!

Selflove en bodylove

Okee, selflove. Je houdt van jezelf en je houdt van je body. Hoe awesome is dat. Kan ik alleen maar aanmoedigen. Zouden meer mensen mogen doen. Is toch hetzelfde als bodypositivity zou je denken? Niet dus. Zoals ik eerder aangaf (of een poging deed om aan te geven) is bodypositivity een movement. Dat houdt per definitie in dat het dus om meer dan enkel jezelf gaat, want het gaat namelijk om alle lichamen.

Als je “alleen maar” bezig bent met van jezelf houden, maar nooit stilstaat bij dingen waar andere mensen misschien mee worstelen, of nooit ruimte geeft voor representatie van lichamen die anders zijn dan jezelf, of je nooit probeert in te leven in hoe lastig het voor andere lichamen moet zijn, of niet op andere manieren bezig bent met de rechten en struggles en representatie van andere lichamen… dan doe je aan selflove en niet aan bodyposivity. Daar wil ik ook helemaal niet negatief over doen, want selflove is sowieso echt prachtig en amazing en vaak al moeilijk genoeg. Er is helemaal niks mis met selflove. Maar weet gewoon dat het niet automatisch een synoniem is voor bodypositivity.